Ποιος ξέρει που γυρνάει. Σε ποια αγκαλιά θρηνεί;

Πάει,
Μακριά μου πια πετάει
Η αγάπη μου ζητάει
Καινούργιους ουρανούς.

Σκάει,
Η καρδιά μου και διψάει
Και κλαίει και τραγουδάει
Για όσα δεν ξέρει ο νους.

Ξεσπάει,
Ο χειμώνας και γελάει
Στα δίχτυα του κρατάει 
Μια άνοιξη χλωμή.

Πάει,
Η αγάπη και ξεφτάει 
Ποιος ξέρει που γυρνάει
Σε ποια αγκαλιά θρηνεί;

Σωπαίνουν τα πουλιά κι η θλίψη μου στεγνή παρακαλάει

Δυο τρία δάκρυα μου ζητάει να δροσιστεί

Εγώ που έχτισα μια φυλακή από ουρανό και στάχτη...




Ξύπνησα κι η αγάπη μου δεν ήταν πια εκεί.