Γράφω απόψε απλά για να σου πω πως σ' ευχαριστώ.

Σε ευχαριστώ που μπήκες στην ζωή μου έτσι απρόσμενα. 

Που με βοήθησες να βγω από την μιζέρια μου.

Που ήσουν η αιτία για ένα βήμα μπροστά. Για να ξεφύγω. Για να ηρεμήσω. Για να το πάρω απόφαση.

Σ'ευχαριστώ για τα χαμόγελα που προκάλεσες και χάρισες. 

Για τους καφέδες και τις συζητήσεις. Για τα γέλια. Για την συμπαράσταση. 

Σ'ευχαριστώ για τις βόλτες. Και τα αστεία. 

Για τα αγγίγματα. 

Για τα μηνύματα όλο γλύκα.

Για τις ματιές. 

Για την ειλικρίνεια σου. 

Για τις ρετσίνες.

Για τα λόγια σου εκείνο το βράδυ.

Για τα φιλιά. Για τα φιλιά. Για τα φιλιά.

Σ'ευχαριστώ που δίνεις νόημα στην μέρα μου.

Που με κάνεις να χαμογελάω ξανά. 

Που θυσίασες όσα είχες δεδομένα για μένα.

Σ'ευχαριστώ που με κάνεις να σε ερωτεύομαι.

Σ'ευχαριστώ που τελείωσες ένα κεφάλαιο στο βιβλίο της ζωής μου και ξεκίνησες άλλο με τον ποιόν όμορφο τρόπο.

Σ'ευχαριστώ. Δεν ξέρω αν σ'αγαπάω. Ή αν σε έχω ερωτευτεί τρελά. Αλλά το μόνο σίγουρο είναι ότι σ'ευχαριστώ.

Κι ούτε ξέρω που θα μας οδηγήσει αυτό το παιχνίδι. Πάντως να ξέρεις ότι και μόνο αυτά ήταν αρκετά.

"Η φωτιά η γιορτή η απώλεια ο πόνος
Ο κάθε μικρός θάνατος
κι ο μεγάλος ο ατέλειωτος κόσμος
Όλα είναι δρόμος."