6

*

σηκώθηκα πρωί πρωί και μουτζουρώθηκα και πήρα το 6άρι από εκεί *
μια δυο τρεις τέσσερις στάσεις
κατέβηκα
έκανα μια βόλτα κάπου στην βασιλίσσης όλγας
περίμενα να έρθει η ώρα σου
και ξανά στο 6άρι για κέντρο
και δεν ήσουν εκεί
πόσο ηλίθια πρέπει να μαι για να περιμένω οτι θα είσαι εκεί
το χεις σημαδέψει το 6αρι
κι αν ήσουν στην τελική τι θα σου λεγα ρε μαλάκα?
"ΕΙΣΑΙ ΜΑΛΑΚΑΣ ΚΑΙ ΜΠΑΣΤΑΡΔΟΣ"
και θα μου απαντούσες
"το ξέρω."

πνίγομαι πνίγομαι πνίγομαι

δεν αντέχω άλλο να μην μιλά(ω)(ας)(με)
δεν αντέχω να υποκρίνομαι σε μένα. σε σένα. σε μας.

χαίρεσαι που βγαίνω και περνάω καλά έ? σ'αρέσει.
εμένα όχι.

αυτή η πόλη αναπνέει την μυρωδιά σου. και την αγαπάω. αλλά δεν ξέρω γιατί.

ρε παιδιά, πότε ξημερώνει;


ξανά: μου λειπεις-με. 
μου άρεσε εκείνα τα βράδια που χάιδευα με τα χείλια μου το πίσω μέρος του λαιμού σου για να κοιμηθείς.

Μόνο για να νιώσω καλά.

Είμαι κάθε βράδυ εκεί. Και με χαζεύουν και με θαυμάζουν και με χαϊδεύουν. Γιατί δεν ακούν την βροχή που ακούω. Το αστείο είναι ότι την αγαπάω την βροχή. Αλλά τώρα έχει καταντήσει ανυπόφορη.
Με αγκάλιασε και με χάιδεψε και μου τράβηξε τα μαλλιά από το ιδρωμένο πρόσωπό μου.
Και με φίλησε.
Δεν θέλω, σου λέω, δεν θέλω.
Τότε γιατί;
Γιατί.
Γιατί δεν πήρε αυτός τον ήχο της βροχής;
Γιατί δεν σταμάτησε να ακούγεται.

Ξέρεις τι είναι να βρέχει 1 μήνα και 18 μέρες;

Μέσα σου;

Θα 'θελα να μπορώ να σε σιχαίνομαι.

Μπορώ να σε μισήσω τόσο που δεν θα το πιστεύεις. 

Μπορώ κάθε φορά που πέφτω πάνω σου στο μέλλον να μην χαμογελώ πια. 

Μπορώ να φτύνω εκεί που πατάς με απέχθεια και να καταριέμαι την ώρα και την στιγμή που σου μίλησα. Τότε.

Αλήθεια. Μπορώ.

Ένιωσα τα χέρια του πάνω μου και την ανάσα του στον λαιμό μου. Κι αισθάνθηκα πάλι τόσο μόνη. 

Δεν ήσουν εσύ. 

Κι όσο με τραβούσε κοντά του, τόσο δεν αντιστεκόμουν. 

Ίσως γιατί δεν ήσουν εσύ.

Θα 'θελα να μπορώ να σε σιχαίνομαι όσο κι αυτόν.

*(...and I'm definitely not one of them.)