Πόσο ακόμα θα υπάρχω στις ρακένδυτες μνήμες σου,
πόσο ακόμα θα ψάχνω αιμορραγώντας με στίχους,
την ανάσα απ' το γέλιο σου, τους τριγμούς απ' τα βήματα,
της αγάπης το τρέμουλο στους σπασμούς της φωνής σου;
Τόσα χρόνια σπατάλησα να προσμένω τον ίσκιο σου.
Ένα χέρι ζεστό ας μου κλείσει τα μάτια...
Αυτό.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου