16-02-2011
είναι 4 πάρα το πρωί και εγώ μόλις έβαψα τα νύχια μου που είχαν καταστραφεί από τις κόλλες και τα κάρβουνα. γιατί μου είπες πως θα ρθείς αύριο από την σχολή. και μου είπες πως σ'αρέσουν τα δάχτυλά μου. και τα χέρια μου. και θέλω να είναι όμορφα όταν θα σ'αγγίξουν.
έχω να σε αγγίξω 7 μέρες και 9 δευτερόλεπτα. και δεν ξέρω αν μου λείπεις. μπορεί και να μου λείπεις. κι αν όχι, τι είναι αυτό το βάρος και το σφίξιμο όταν μπλέκεσαι στην σκέψη μου; όταν μου λεγες πως σου λείπω, στην αρχή, γελούσα. είναι δυνατόν; με ήξερες 1 μήνα και σου έλειπα; γελούσα η ΗΛΙΘΙΑ. γελούσα γαμώ το μυαλό μου. όχι όχι όχι. δεν θα κλάψω. δεν θα κλάψω τώρα για κανένα λόγο. για κανέναν. ούτε για σένα. είναι πολύ νωρίς να κλάψω για σένα, να σου χαρίσω δάκρυα. εσύ δεν θα κλαιγες για μένα. κι αν το κανες...
το σαββατο που ήπια. που έγινα κομμάτια όσο ποτέ ξανά. ναι, για σένα το έκανα. για σένα έπινα μέχρι να μην μπορώ να σταθώ στα πόδια μου. γιατί ήμουν εκεί και εσύ 5 γαμημένα λεπτά μακριά μου. αμα περνούσα την εγνατία. άμα κατηφόριζες την βενιζέλου. ΤΟΣΕΣ γαμημένες ώρες ήμασταν 5 λεπτά μακρυά ο ένας από τον άλλον και δεν κάναμε, δεν ΕΚΑΝΑ τον κόπο να περάσω έξω από το μαγαζί να σε δώ. και μετά που σου είπα ότι καλύτερα που δεν βρεθήκαμε αριστοτέλους γιατί ήμουν πολύ μεθυσμένη, ψέματα είπα. ψέματα και το μετάνιωσα ήδη. γιατί έπρεπε να ρθεις αριστοτέλους. γιατί θα σε έπαιρνα αγκαλιά και δεν θα γυρνούσαμε σπίτια μας, ότι κι αν έλεγες, όσο κι αν επέμενες. θα γυρνούσαμε στο κρεβάτι μας, μου, σου. και θα μέναμε εκεί. και όμως η δειλή, φοβήθηκα. η εγωίστρια, περίμενα να επιμείνεις. η ψεύτικη το έπαιξα αδιάφορη.
και τώρα δεν ξέρω τι συμβαίνει. σήμερα που με πήρες τηλέφωνο χάρηκα. είχα καιρό να ακούσω την φωνή σου. θυμάσαι εκείνο το πρωί που ξύπνησες στο κρεβάτι μου και σου είπα πως μ' αρέσει η φωνή σου και εσύ δεν με πίστευες. μ' αρέσει αλήθεια. και η φωνή σου. και το γέλιο σου. και τα μάτια σου. και τα βλέμματα σου. όλα σχεδόν. και τα δάχτυλά σου μ'αρέσουν, αλλά δεν ξέρω αν μ'αρέσουν όσο αρέσουν σε σένα τα δικά μου...
κάποτε μου είπες ότι δεν μπορείς πολύ μακριά μου. τώρα έχεις να ρθεις 7 μέρες και 603 δευτερόλεπτα. και δεν ξέρω γαμώτο τι σημαίνει. και δεν θέλω να υποκύψω. δεν θέλω ρε γαμώτο να νικήσεις. ίδιοι είμαστε. σου το χα πεί. εγώ κι εσύ είμαστε από το ίδιο υλικό. κι αν ποτέ μαλώσουμε θα γίνει χαμός. και γέλασες. ναι σου λέω έτσι είναι.
θυμάμαι τότε που μου χτύπησες το κουδούνι και άνοιξα και με πήρες αγκαλιά και με σήκωσες από το πάτωμα "γειά σας!". θυμάμαι τότε που μου κρατούσες τα χέρια στην ναυαρίνου στις 5 το πρωί και δεν με άφηνες να μπώ στο ταξί. θυμάμαι πριν 7 μέρες και 698 δευτερόλεπτα που με κρατούσες αγκαλιά και κοιμόσουν και με πονούσε η πλάτη από το βάρος σου αλλά δεν έκανα καμία κίνηση να σε διώξω. γιατί μου άρεσε που ένιωθα την αναπνοή σου στα μαλλιά μου. θυμάμαι. θυμάμαι. θυμάμαι.
δως μου κι άλλα να θυμάμαι. μην νομίζεις ρε γαμώτο ότι επειδή είμαι μικρή δεν νιώθω. μην νομίζεις οτι επειδή μου ρίχνεις 5 χρόνια και επειδή η πρώην σου μου μοιάζει αλλά μου ρίχνει και αυτή 5 χρόνια θα γίνει το δικό σου. δεν έχουν νόημα αυτά που λέω. το ξέρεις.
αλήθεια μην βλέπεις που είμαι κάπως ψυχρή κάποιες φορές. έτσι μου μάθανε. έτσι συνήθισα. δεν ξέρω αν είμαι έτοιμη για σένα, ούτε αν είσαι εσύ για μένα. αλλά θέλω να προσπαθήσουμε. μαζί. όχι χώρια.
αύριο που θα ρθεις από την σχολή να μην μπείς για μάθημα. ούτε έγω θα μπώ.
ρε μην με κάνεις έτσι. αλήθεια. δεν θέλω να στο πώ. αλλά μην το κάνεις.
ρε σύ πέρα από την πλάκα έχουν περάσει 7 μέρες και 856 δευτερόλεπτα από τότε που είδα τελευταία φορά τα πανέμορφα μάτια σου,
ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΩΡΑ μου λείπεις.
x
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου