Έλα, πλησιάζει η ώρα. Άρχισε πάλι να μετράς αντίστροφα. Τελείωσε και αυτή τη φορά, δεν το κατάλαβες ακόμη; Μέτρα... 15,14,13,12,11.... Μήνες και μέρες και ώρες και λεπτά και δευτερόλεπτα... Μέτρα, μέχρι την επόμενη φορά. Θα ρθει κι αυτή και θα περάσει και θα τελειώσει και θα ξαναρχίσεις να μετράς. 15,14,13,12,11... Έτσι ήταν πάντα. Κι έτσι θα είναι.
Ο χρόνος κυλά. Πολύ αργά και πολύ γρήγορα. Έτσι που χάνεσαι στα δευτερόλεπτα, κρέμεσαι από τον ωροδείκτη, ζαλίζεσαι από τους κύκλους που ποτέ δεν σταματάνε. Δεν έχει pause η ζωή, περνά μπροστά απ' τα μάτια σου και χάνεται. Περνάς μπροστά απ' τα μάτια μου και χάνεσαι. Κι εγώ ξαναρχίζω να μετράω... 15,14,13,12,11...
Πόλεις και χιλιόμετρα και δρόμους και στάσεις και δρομολόγια. Μέτρα. Μην σταματήσεις να μετράς. Μόνο αυτό. Μην σταματήσεις. Γιατί τότε χάθηκες. Μέτρα... 15,14,13,12,11...
Κι αν είναι αυτός ο τελευταίος μήνας μου, η τελευταία μέρα, η τελευταία ώρα, το τελευταίο λεπτό, το τελευταίο δευτερόλεπτο, θα το περάσω μετρώντας. 15,14,13,12,11... Αντίστροφα.
Μετράς, περιμένεις, ζείς. Μετράς, περιμένεις, ζείς. Μετράς, περιμένεις, ζείς. Φαύλος κύκλος. Γύρω-γύρω, κι εσύ κι εγώ και όλοι μας. Τρέξε τώρα να προλάβεις την ζωή που τρέχει. Όσο κι αν πονάει, τρέξε. Μπορεί εσύ να περιμένεις αλλά αυτή όχι. Δεν γυρνάει πίσω ο χρόνος... 15,14,13,12,11...
Κι όταν θα ρθει η ώρα σε σκοτεινές στοές θα κυλά σαν το νερό σε διψασμένο χώμα.
Κύκλους κάνεις, κύκλους σαν να κυνηγάς τον λεπτοδείκτη. Μόνο μην ξεχάσεις να μετράς. 15,14,13,12,11...
Τι κι αν περνά η ζωή μπροστά απ τα μάτια σου; Τι κι αν τρέχεις να προλάβεις τον χρόνο και δεν τα καταφέρνεις ποτέ; Εσύ μέτρα. Κι εγώ θα μετράω. Να δούμε που θα μας βγάλει αυτό το αδιέξοδο του χρόνου...
Ως τότε... Μέτρα.
15,14,13,12,11...
"Πόσο ακόμα θα αντέχω να πονώ, πόσο ακόμα θα αντέχω να αντέχω, να μετρώ κάθε στιγμή καθε λεπτό που δεν σε έχω...; Πόσο ακόμα;"
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου