υποκρισίες

Ας υποκριθώ την αισιόδοξη απόψε. Υποκριθώ. Γιατί αν είναι όντως όλα θέμα επιλογών, θα επιλέξω να ξεφύγω από την μίζερη μου φύση έστω για λίγο. Και ποιός ξέρει, μπορεί και να συνηθίσω και κάποια στιγμή να πάψω να υποκρίνομαι και το ποτήρι να είναι μισογεμάτο. (χλωμό!) 
Καινούργιο εξάμηνο (με το καλό), πίσω στην Θεσσαλονίκη (ομορφιάααα μου), αστική κατοικία πρώτο εργαστήριο. Φθινόπωρο με πορτοκαλί φύλλα και βροχή και ψύχρα. Μακρυμάνικα και ζακέτες. Καιρός για καινούργιες γνωριμίες, ανθρώπους, σχέσεις, όνειρα. Μπας και μπoύμε σε ένα πρόγραμμα. Μήπως και ξεκολλήσει το μυαλό μου από το επαναλαμβανόμενο μοτίβο στο οποίο έχει κολλήσει μήνες τώρα.
Και αφού μας μπήκε που μας μπήκε το εξάμηνο ανάποδα (πόση γκαντεμιά κουβαλάω τέλος πάντων;) ας θέσω κανά δυο στόχους-υποσχέσεις έτσι δημόσια, μήπως και τα τηρήσω!
i) θα ξυπνάω πρίν τις 10 και θα κοιμάμαι πρίν τις 2. (...μπορεί και ναι)
ii) δεν θα γράψω πάλι την σχολή και θα μεταμορφωθώ σε επιμελή φοιτήτρια αρχιτεκτονικής. (μάααλιστα)
iii) δεν θα μιζεριάζω για τα πάντα και δεν θα στεναχωριέμαι που είμαι officially μόνη μου. (...νννναι)
iv) θα κόψω τον tiersen γιατί με χαλάει. (ναι καλά)
...θα έλεγα και v) να κόψω/μειώσω το τσιγάρο αλλά αυτό μας το κόψανε βίαια, τι κακό κι αυτό!
vi) biennale di venezia και canon eos 500D σε 20 μέρες, checked.
vii) i won't look back in anger. i hope so.


Άντε, και καλή τύχη μάγκες!