Κλειστοφοβία

Κλειστοφοβία. Ξέρεις εκείνο το αίσθημα που σε κυριεύει και δεν μπορείς να κουνηθείς ούτε πάνω, ούτε κάτω, ούτε μπροστά, ούτε πίσω. Μόνο και μόνο γιατί ξέρεις ότι δεν έχεις πουθενά να πας. Βλέπεις τοίχους παντού γύρω σου και πνίγεσαι. Ακούς μόνο την καρδία σου να χτυπάει δυνατά πανικοβλημένη και ούτε η φωνή σου δεν ακούγεται από τον χτύπο τής.


Που θα πας; Εγκλωβίζεσαι μέσα σε καταστάσεις. Αηδιάζεις. Επαναστατείς μέσα σου. Κι όμως όταν πας να μιλήσεις η φωνή σου δεν ακούγεται. Πως να ακουστεί αφού δεν υπάρχει κανείς να την ακούσει; Σαν το δέντρο που πέφτει στην μέση του δάσους, κομματιάζεται, σπάει και σωριάζεται στο χώμα... Κι όμως κανείς δεν το ακούει. Η απόγνωση και ο φόβος του μένουν βουβοί. Δεν είναι κανείς εκεί για να το ακούσει.

Να σ' ακούσει.


Προσπαθείς να μην ουρλιάζεις μέσα σου. Το ξέρω. Αλλά ποιος φταίει που μέσα σου βλέπει την γαληνεμένη θάλασσα κι ας είναι μαύρος και εκκωφαντικός ο βυθός σου;